Istnieją różne sposoby pomiaru inteligencji. Inteligencje wyższą od przeciętnej ma uczeń, który łatwo przyswaja sobie nowe treści z poszerzonego zakresu materiału, umie nabyta wiedze swobodnie się posługiwać w różnych sytuacjach oraz na jej podstawie formułować właściwe wnioski. Poza omówionymi właściwościami osobowymi warto jeszcze wskazać dwie cechy ważne zarówno w pracy szkolnej, jak i dalszym życiu. Obie dotyczą różnic w sposobach dochodzenia do pewnych rozwiązań. Jednych ludzi charakteryzuje głębsze zastanowienie i troska o poprawność wyniku, co wiąże się niekiedy ze żmudnym sprawdzaniem wykonanych czynności lub wiarygodności ich źródeł. Drudzy działają impulsywnie, pochopnie przyjmują bez zastrzeżeń rozwiązanie wynikające z przyjętej metody pracy i nie sprawdzają wyniku. Zarówno jeden, jak i drugi styl działania ma wady oraz zalety. Pierwsze wymaga więcej czasu, ale prowadzi do poprawnych rozwiązań. Drugi zaś pozwala szybciej wykonać pracę, ale daje mniejszą gwarancje uzyskania poprawnego wyniku. Wkroczenie w okres młodości, czyli w wiek dorastania(12-18 lat), zmienia sytuacje charakterystyczną dla dzieciństwa. Osiągnięty rozwój psychiki skłania do szukania odpowiedzi na pytania. Wtedy też kształtuje się najbardziej ludzka inteligencja.