Zaspokajanie własnych pragnień i osiąganie zamierzonych celów musi mieć związek z innymi ludźmi, ich pragnieniami oraz celami. Wszyscy powinni tak postępować, by nie wyrządzić krzywdy ani szkody innym. Uwzględnianie interesów innych ludzi w procesie realizowania własnych celów jest korzystne dla wszystkich, chociaż w jakimś stopniu ogranicza niezależność. Postępowanie ludzi określają reguły zachowania, tak zwane normy społeczne. Normy społeczne są dorobkiem wielu pokoleń i wynikają z doświadczeń życiowych różnych zbiorowisk ludzkich i przyjętych przez nie wartości, czyli tego, co cenne i co powinno być celem dążeń człowieka. Stanowią dziedzictwo kulturowe, są wpajane wszystkim od dziecka. Przyjęte normy postępowania obowiązują w grupach małych i dużych, od pojedynczej rodziny do całego społeczeństwa, a niektóre nawet w społeczności światowej. Mogą one mieć charakter obyczajowy, moralny czy też prawny. Reguły obyczajowe opierają się w dużej mierze na tradycji. Są kraje, których żałobę symbolizuje kolor czarny, w innych zaś biały, szary lub czerwony. W pewnych środowiskach ludzie zwracają się do siebie po imieniu niezależnie od stopnia zażyłości lub wieku.